Informacje konsularne.

WIELKA BRYTANIA
(Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej)
Stolica: Londyn
Waluta: funt brytyjski (GBP)
Język urzędowy: angielski
Inne języki: walijski, szkocki (gaelicki)
Informacje dotyczące Wysp Normandzkich oraz brytyjskich terytoriów zamorskich - na końcu tekstu.

PRZEPISY WJAZDOWE Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/ Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Wielkiej Brytanii jest paszport bądź dowód osobisty (starego i nowego wzoru). Przed wyjazdem należy się upewnić, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie technicznym i pozwala na stwierdzenie tożsamości (szczególną uwagę w przypadku starszych, książeczkowych dowodów osobistych należy zwrócić na aktualność zdjęcia). Ograniczenia swobodnego przemieszczania się i pobytu mogą mieć miejsce jedynie z uwagi na zasady polityki bezpieczeństwa i zdrowia publicznego.

Z dniem 30 kwietnia 2006 r. (zgodnie z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2004/38/WE z 29 kwietnia 2004 r.) w przypadku pobytu nie przekraczającego trzech miesięcy obywatele UE uzyskują prawo pobytu w innym państwie członkowskim bez żadnych dodatkowych warunków i formalności poza koniecznością posiadania ważnego dowodu tożsamości lub paszportu. Prawo swobodnego przemieszczania się i pobytu uzyska też członek rodziny obywatela UE nie mający unijnego obywatelstwa, niezależnie od jego przynależności państwowej.
Pobyt powyżej 90 dni. Prawo pobytu na okres przekraczający trzy miesiące uzyskują obywatele UE:
. zatrudnieni lub prowadzący działalność gospodarczą w goszczącym państwie członkowskim;
. mający wystarczające środki utrzymania dla siebie i członków swojej rodziny, aby nie stanowić podczas swego pobytu obciążenia dla systemu pomocy społecznej goszczącego państwa członkowskiego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne;
. przybyli do goszczącego państwa członkowskiego w celu podjęcia nauki, w tym szkolenia zawodowego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne i środki finansowe na swoje utrzymanie.

W Wielkiej Brytanii pobyt powyżej 90 dni nie wymaga legalizacji zarówno w przypadku pobytu turystycznego, jak i związanego z podjęciem studiów czy wykonywaniem pracy. Od 1 maja 2004 r. Polacy jako obywatele rozszerzonej UE mogą podjąć legalne zatrudnienie w Wielkiej Brytanii. Osoby pracujące są objęte programem rejestracji pracowników (Workers Registration Scheme). Dlatego też w ciągu pierwszego miesiąca od podjęcia pracy należy się zarejestrować. Potrzebne informacje można uzyskać na stronach internetowych www.ind.homeoffice.gov.uk oraz www.workingintheuk.gov.uk, a także pod numerem telefonu 01142074074 (Work Permit Contact Center) lub pod adresem: Work Permit, P.O. Box 3468, Sheffield. Przy zatrudnieniu konieczne jest posiadanie numeru ubezpieczenia społecznego (National Insurance Number - NIN) oraz podanie go pracodawcy, co zapewni właściwy zapis wszystkich składek ubezpieczenia społecznego. Osoby nie mające tego numeru powinny zgłosić się do lokalnego biura Jobcentre Plus, Jobcentre albo biura ubezpieczeń społecznych. Pracodawca może być w tym pomocny, lecz złożenie wniosku o NIN jest obowiązkiem pracownika. W Wielkiej Brytanii można także podjąć pracę na zasadzie samozatrudnienia, tzw. selfemployment. Osoba samozatrudniająca się nie jest obowiązana do rejestracji w ramach Workers Registration Scheme. Szczegółowe informacje o prawach pracowników można znaleźć na stronie internetowej związków zawodowych: www.tuc.org.uk lub skorzystać z ich infolinii - tel. 0870 600 4882. Biura porad obywatelskich (Citizen's Advice Bureau, skrót ang. CAB) udzielają bezpłatnych porad prawnych. Adresy lokalnych biur można znaleźć poprzez wyszukiwarkę na stronie internetowej: www.citizensadvice.org.uk.

PRZEPISY CELNE Nie ma ograniczeń w przywożeniu ani wywożeniu pieniędzy na terytorium Wielkiej Brytanii. Posiadanie większej kwoty pieniędzy na granicy musi być odpowiednio udokumentowane, np. wyciągiem z banku, ponieważ zachodzić może podejrzenie o "pranie brudnych pieniędzy". W Wielkiej Brytanii przewożone towary uznaje się za przeznaczone do użytku osobistego, jeżeli nie przekraczają następujących ilości: 200 szt. papierosów (nie ma limitu na inne produkty tytoniowe, jeżeli są przeznaczone do własnego użytku), 10 l alkoholi spirytusowych, 20 l wina ze zwiększoną zawartością alkoholu (porto, sherry), 90 l wina, 110 l piwa. Przewóz zwierząt domowych. Osoby podróżujące z psami, kotami itp. do Wielkiej Brytanii obowiązane są zadbać o to, by zwierzę oznakowane było mikrochipem i miało paszport. W dokumencie tym powinny znaleźć się informacje dotyczące szczepienia przeciw wściekliźnie, badania krwi określającego poziom przeciwciał przeciw wściekliźnie (zwierzę może być przywiezione do Wielkiej Brytanii po upływie 6 miesięcy od daty uzyskania wyniku badania krwi u zwierzęcia). Na 24 godziny, jednak nie więcej niż 48 godzin przed wjazdem na teren Wielkiej Brytanii zwierzę powinno zostać odrobaczone przeciwko kleszczom i tasiemcowi (informacja ta powinna znajdować się w paszporcie). Badanie to zastępuje kwarantannę. Psy określonych ras nie mogą być w ogóle wwożone do Wielkiej Brytanii. Podstawowe warunki podróżowania ze zwierzętami są dostępne na stronie internetowej ministerstwa rolnictwa Wielkiej Brytanii: www.defra.gov.uk. Uwaga: ponieważ takie same przepisy obowiązują w Irlandii, zwierzęta, które przeszły całą procedurę przy wjeździe do Wielkiej Brytanii, mogą z terenu Wielkiej Brytanii zostać przywiezione do Irlandii bez konieczności jej powtarzania. Szczegółowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu: 00353 1607 2827, pod adresem internetowym: www.agriculture.gov.ie/pets bądź też wysłać zapytanie pod adresem email: pets@agriculture.gov.ie.

PRZEPISY PRAWNE Zabrania się wwożenia m.in. narkotyków (kara do 24 lat pozbawienia wolności), materiałów o tematyce pornograficznej, podrobionych markowych wyrobów, pirackich nagrań. Obowiązuje bezwzględny zakaz przywożenia narzędzi niebezpiecznych (noże składane, kordziki, kastety, sprzęt do wschodnich sztuk walki itp.), których posiadanie w miejscu publicznym jest niedozwolone. W Wielkiej Brytanii, w odróżnieniu od innych krajów, nie wydaje się typowych zaświadczeń
o niekaralności. Osoba, która musi dokument ten przedstawić w urzędzie, powinna skontaktować się z brytyjskim posterunkiem policji właściwym dla miejsca zamieszkania lub bezpośrednio z New Scotland Yard.

MELDUNEK Nie ma obowiązku meldunkowego.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA Nie ma zagrożenia sanitarnoepidemiologicznego. Opieka lekarska jest bezpłatna, trzeba jednak zarejestrować się w rejonowej przychodni i wybrać lekarza rodzinnego, tzw. General Practitioner. Osoby nie płacące ubezpieczenia w Wielkiej Brytanii (National Insurance) muszą mieć Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Jest ona wydawana przez oddziały NFZ w Polsce (szczegółowe informacje pod adresem internetowym: www.nfz.gov.pl).
Uwaga: od 1 stycznia 2006 r. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) zastąpiła dotychczasowy druk E111 umożliwiający obywatelom Unii korzystanie z opieki medycznej w innych krajach członkowskich. Aby ją otrzymać, wystarczy zgłosić się do najbliższego oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia. EKUZ uprawnia tylko do korzystania z podstawowych usług medycznych, dlatego wyjeżdżającym za granicę zaleca się wykupienie dodatkowych ubezpieczeń prywatnych, które w razie konieczności pokryją koszty leczenia w szerszym zakresie, jak również koszty opieki medycznej w prywatnych szpitalach i klinikach. Wskazane jest wykupienie indywidualnego pakietu ubezpieczeniowego, szczególnie od następstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia (poza EKUZ). Świadczenia zapewnione przez EKUZ nie obejmują tych przypadków.
Aby uzyskać opiekę zdrowotną, można korzystać ze świadczeń placówek National Health Service - NHS (Narodowej Służby Zdrowia) - lekarzy rodzinnych (GP), przychodni (NHS Walkin Centres) i szpitali NHS. Należy przedstawić lekarzowi Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego oraz dowód tożsamości. Na leczenie specjalistyczne i szpitalne potrzebne jest skierowanie, lecz w nagłych przypadkach można zgłaszać się bezpośrednio na oddział ratunkowy szpitala (Accident and Emergency Department). Adresy lekarzy NHS można uzyskać pod numerem tel. NHS Direct - 0845 46 47 (adres internetowy: www.nhsdirect.nhs.uk), a także w lokalnym urzędzie ds. opieki zdrowotnej (w Anglii są to Primary Care Trusts, w Walii - Local Health Boards, w Szkocji - Health Boards, a w Irlandii Północnej - Health and Social Services Boards. Opłaty za świadczenia zdrowotne: leki na receptę wydawane są bezpłatnie dzieciom do lat 16, uczniom do 18. roku życia, kobietom w ciąży i osobom powyżej 60. roku życia; pozostałe osoby muszą wnieść opłatę ryczałtową w wysokości 6,50 funta brytyjskiego (GBP) za każdą receptę. Uprawniony do wystawiania recepty objętej refundacją jest lekarz praktykujący w ramach NHS. Część kosztów trzeba ponieść także w przypadku leczenia stomatologicznego: zryczałtowaną opłatę za badanie oraz 80 proc. kosztów leczenia. Z opłat zwolnione są kobiety w ciąży oraz do 1 roku po urodzeniu dziecka, jak również dzieci do 16. bądź do 18. roku życia (jeśli się uczą). Transport sanitarny do Polski jest całkowicie płatny przez pacjenta. Leczenie prywatne: w przypadku skorzystania z opieki placówki działającej poza systemem NHS trzeba opłacić pełne koszty leczenia, bez prawa do ich zwrotu. Numer pogotowia - 999 lub 112. Dokumenty niezbędne do uzyskania zwrotu kosztów to oryginały rachunków, dowodów zapłaty. W razie wątpliwości informacje można uzyskać w Department for Work and Pensions, The Pension Service, International Pension Centre, Tyneview Park, NE98 1BA Newcastle Upon Tyne, United Kingdom, tel. 0044 191 2187547, faks 0044 191 2187375 lub NHS Direct tel. 08454647. Na Jersey oraz Guernsey należy liczyć się z ograniczonym dostępem do świadczeń socjalnych. Podejmując pracę, należy zarejestrować się u lekarza rodzinnego, co umożliwi dostęp do państwowej służby zdrowia. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego nie jest akceptowana.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW W Wielkiej Brytanii obowiązuje ruch lewostronny. Obowiązkowe jest zapinanie pasów bezpieczeństwa na przednich i tylnych siedzeniach. Rozmowa przez telefon komórkowy podczas prowadzenia pojazdu jest zabroniona. Dopuszczalny poziom alkoholu we krwi kierującego pojazdem wynosi 0,8 promila. Zielona karta nie jest dokumentem obowiązkowym, nadal jednak służy ona za dowód ubezpieczenia i w razie wypadku ułatwia uzyskanie odszkodowania; pożądane jest wykupienie ubezpieczenia AutoCasco. Nie ma obowiązku wymiany polskiego prawa jazdy na brytyjskie, ale można tego dokonać. W tym celu należy pobrać na poczcie formularz D1, wypełnić go i wysłać do DVLA (Driving and Vehicle Licensing Agency, Swansea, SA99 1BT, www.dvla.gov.uk) wraz z polskim prawem jazdy, dowodem potwierdzającym tożsamość i opłatą w wysokości 38 funtów brytyjskich (GBP). Należy załączyć także list aplikacyjny potwierdzający, że kierujący wie, iż wymiana nie jest obowiązkowa, i robi to na własne życzenie.

BEZPIECZEŃSTWO Zagrożenie przestępczością jest podobne jak w innych państwach Europy Zachodniej. Ofiary przestępstw mają prawo starać się o odszkodowanie; instytucją powołaną do pomocy w tych sprawach jest Criminal Injuries Compensation Authority (CICA). Dodatkowe informacje można uzyskać na stronie internetowej: www.cica.gov.uk. Warto podkreślić, że dla Polaków, którzy przebywają w Wielkiej Brytanii i padli ofiarą przestępstw, policja brytyjska uruchomiła specjalną infolinię. Pod numerem 0044 20 7321 8289 można zostawić po polsku informację o zdarzeniu oraz własny kontaktowy numer telefonu lub adres.

PRZYDATNE INFORMACJE:
. Koszty żywności w Wielkiej Brytanii są ogólnie 2, 3 razy wyższe niż w Polsce. Na przykład 1 kg kiełbasy kosztuje ok. 8 GBP, bochenek chleba - przeciętnie 1 GBP, litr mleka - ok. 60 pensów, 1 kg jabłek - ok. 1,5 GBP.
. Wynajęcie w Londynie pokoju dwuosobowego to wydatek rzędu 200 GBP tygodniowo i więcej. Ceny zależą od okolicy i standardu mieszkania; często wymagany jest depozyt za 1, 2 tygodnie lub miesiąc z góry. Obecnie minimalna płaca za godzinę wynosi 5,05 GBP dla pracowników w wieku 22 lat i powyżej.
. Tygodniowy bilet na autobus w Londynie kosztuje 13,5 GBP; jednodniowy - 3,5 GBP; jednorazowy przejazd - 1,5 GBP. Bilety na metro i pociąg są znacznie droższe, np. jednorazowy przejazd metrem to wydatek 3 GBP, a tygodniowa Travelcard (na pociąg, metro i autobusy) na 4 strefy to wydatek 31,6 GBP.

Brytyjskie terytoria zamorskie - warunki wjazdu i opieka zdrowotna
Wyspy Normandzkie (Alderney, Guernsey, Jersey), wyspa Man, Anguilla, Bermudy, Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Falklandy - nie jest wymagane posiadanie wizy, opieka zdrowotna jest płatna, zaleca się w związku z tym wykupienie ubezpieczenia medycznego.
Wyspy Turks i Caicos - wiza nie jest wymagana, obywatele polscy uprawnieni są do uzyskania pomocy medycznej w razie nagłych wypadków, zaleca się wykupienie ubezpieczenia medycznego obejmującego ewentualne przetransportowanie z miejsca wypadku.
Montserrat - wymagana jest wiza, zaleca się wykupienie ubezpieczenia medycznego.
Kajmany - potrzebna jest wiza (informacje o wymaganiach wizowych dostępne są na stronie internetowej: www.gov.ky/pls/ immigration/immigration.home), opieka zdrowotna jest płatna, zaleca się wykupienie ubezpieczenia medycznego obejmującego ewentualne przetransportowanie z miejsca wypadku.
Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego - osoby planujące podróż turystyczną powinny przesłać szczegółowe informacje dotyczące swojego pobytu do Administratora Brytyjskiego Terytorium Oceanu Indyjskiego (Overseas Territories Departament, Foreign and Commonwealth Office, King Charles Street, Westminster, SW1A 2AH), nie ma ośrodków opieki medycznej.
Święta Helena - wiza nie jest wymagana, należy natomiast uzyskać pozwolenie, które zazwyczaj udzielane jest na krótki okres; zaleca się wykupienie ubezpieczenia zdrowotnego obejmującego ewentualne przetransportowanie z miejsca wypadku.
Wyspa Ascension - wiza nie jest wymagana, zaleca się wykupienie ubezpieczenia medycznego, które obejmuje również ewentualne przetransportowanie drogą lotniczą z miejsca wypadku; dowód takiego ubezpieczenia należy okazać na granicy urzędnikowi straży granicznej. Przed opuszczeniem wyspy należy uregulować wszelkie należności związane z uzyskaną opieką zdrowotną.
Wyspy Georgia Południowa i Południowy Sandwich - wymagane jest uprzednie uzyskanie pozwolenia na wjazd od komisarza wyspy; na wyspach nie ma ośrodków opieki medycznej, zaleca się jednak wykupienie ubezpieczenia medycznego.
Pitcairn - wiza nie jest wymagana, należy jednak uzyskać pozwolenie od gubernatora. Na wyspie znajduje się jedynie mała klinika mogąca świadczyć opiekę medyczną w lżejszych przypadkach, zaleca się wykupienie ubezpieczenia medycznego obejmującego ewentualne przetransportowanie z miejsca wypadku.
Brytyjskie Terytorium Antarktyczne - pomoc medyczna jest niedostępna, zaleca się wykupienie ubezpieczenia medycznego.
Gibraltar - wiza nie jest wymagana; w celu podjęcia pracy należy uzyskać pozwolenie; Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego jest uznawana (z wyjątkiem przypadków wymagających długotrwałego leczenia).

źródło: MSZ

Nie ma jeszcze komentarzy.

Podpis:		Miasto:
Komentarz:
	Wpisz kod z obrazka *